Het mooiste woord van jullie trouwdag telt maar twee letters. Alles wat ik doe, is erop gericht dat jullie dat woord vol rust, plezier en vertrouwen kunnen uitspreken.
Ik geloof namelijk dat trouwen zoveel meer is dan één mooie dag. Het is een reis vol keuzes, voorpret, lieve mensen en momenten die je je leven lang meedraagt. Daarom sta ik niet vóór jullie, maar naast jullie. Als betrokken sparringpartner die meedenkt, overzicht brengt en vooral ruimte creëert om te genieten.
Soms sta ik even stil en denk ik: wat is het leven toch bijzonder gelopen.
Ik ben Eelke. Verloofd met Robbin, trotse hondenmama van Pip en (terwijl je dit leest )waarschijnlijk ook druk bezig met de mooiste nieuwe rol van mijn leven: toekomstige mama. Ons leven zit vol dromen, plannen en een beetje georganiseerde chaos. En eerlijk? Zo heb ik het eigenlijk het liefst.
Een paar jaar geleden leefde ik vooral in de volgende stap. Altijd doorgaan, altijd bezig en altijd denken aan wat er nog moest gebeuren. Inmiddels heb ik geleerd dat de mooiste momenten juist ontstaan wanneer je af en toe stilstaat. Dat balans niet betekent dat het leven rustig is, maar dat je bewust geniet van alles wat er al is.
Die gedachte neem ik ook mee in mijn werk. Want een bruiloft draait voor mij niet alleen om die ene dag, maar om de hele reis ernaartoe. Ik gun ieder bruidspaar een voorbereiding vol voorpret, spontane herinneringen en momenten waarvan je later denkt: dit was eigenlijk al net zo bijzonder als de trouwdag zelf.
En misschien is dát wel de Eelke die je vandaag leert kennen: nuchter, betrokken en een tikkeltje georganiseerde chaos. Iemand die liever naast je loopt dan voor je uit, en die gelooft dat de mooiste herinneringen ontstaan wanneer je je volledig jezelf mag voelen.
Volgens mij zat het organiseren er vroeger al een beetje in. Kun je je een vierjarig meisje voorstellen dat vol enthousiasme een groep andere kinderen vertelt waar ze moeten staan, omdat ze in haar hoofd allang heeft bedacht hoe het moet? Dat was ik.
En stilzitten? Daar was ik niet zo goed in. Ik stond maar wat graag op een podium. Dansen, optreden, minidisco’s in Zuid-Frankrijk op een podium dat voor mij als vierjarige gigantisch voelde: ik vond het fantastisch. Zolang het maar een beetje op míjn manier ging.
Langzaam veranderde dat. Wat eerst vooral werd gezien als enthousiast, eigenwijs en misschien zelfs een beetje schattig, werd steeds vaker “te veel”. Tegen het einde van de basisschool begon ik mezelf steeds meer terug te trekken uit de schijnwerpers. Niet omdat ik het podium niet meer leuk vond, maar omdat ik had geleerd dat mijn enthousiasme, ideeën en eigenheid niet altijd zo werden ontvangen als ik zelf had gehoopt.
En misschien is daar wel een belangrijk stukje van de Eelke ontstaan die ik nu ben. Als ik niet meer midden op het podium wilde staan, kon ik er ook voor zorgen dat alles eromheen klopte. Ik wilde het overzicht houden, weten wat er ging gebeuren en het liefst alvast bedenken waar iedereen moest staan. Op school was ik degene met ideeën en uiteindelijk ook degene met het draaiboek. Eerst was het schattig. Later werd ik een controlfreak genoemd. En eerlijk? Daar zat waarschijnlijk best een kern van waarheid in.
Wat ik toen nog niet had ontdekt, is dat je overzicht ook kunt hebben zonder alles onder controle te willen houden. Inmiddels kan ik juist genieten van de flexibiliteit en de chaos die onderweg ontstaat. Mijn behoefte aan overzicht is niet verdwenen, maar heeft zich ontwikkeld tot iets waar ik nu ontzettend blij mee ben: snel kunnen schakelen, creatief denken en meebewegen met wat er op dat moment nodig is. De controlfreak van toen heeft misschien plaatsgemaakt voor mijn eigen vorm van georganiseerde chaos. (Thanks to my ADHD superpowers. )
Toch zat achter die behoefte aan overzicht veel meer dan alleen controle. Ik vond het fantastisch om iets te bedenken en het vervolgens werkelijkheid te zien worden. En vooral om te zien wat het met andere mensen deed. De spanning vooraf, de lach, de verwondering en uiteindelijk die sprankeling in iemands ogen wanneer alles samenkomt. Alleen wist ik toen natuurlijk nog niet dat dát was waar ik zo gelukkig van werd.
Door de jaren heen kreeg ik steeds meer mogelijkheden om dat te ontdekken. Van schoolprojecten en entertainment tot evenementen en ervaringen in binnen- en buitenland. Steeds opnieuw merkte ik dat ik energie kreeg van het hele plaatje zien, dingen bij elkaar brengen en een omgeving creëren waarin mensen iets bijzonders kunnen beleven.
Tegelijkertijd is mijn eigen leven niet altijd een rechte lijn geweest. Ik heb moeten vallen, opstaan en opnieuw ontdekken wie ik ben en wat voor mij belangrijk is. Juist daardoor leerde ik hoe waardevol het is om je écht gezien en gehoord te voelen. Om iemand naast je te hebben die niet meteen alles voor je wil oplossen, maar er gewoon is. Voor mij zit onvoorwaardelijke liefde precies daarin: mogen zijn wie je bent, ook als je even niet weet welke kant je op moet.
Misschien is dat ook waarom ik vandaag zo graag naast andere mensen sta. Ik wil niet bepalen hoe iets moet voelen of eruit moet zien. Ik wil mensen leren kennen, begrijpen wat voor hen belangrijk is en ontdekken waar zij gelukkig van worden. Want uiteindelijk is dat waar de sprankeling ontstaat: wanneer iets niet alleen mooi is, maar ook echt voelt.
Het kleine meisje met haar draaiboek is er dus nog steeds. Ik organiseer, bedenk, schakel en zie graag het hele plaatje. Alleen weet ik inmiddels dat het niet gaat om alles onder controle hebben.
Het gaat om wat je ermee creëert.
Er kwam een moment waarop ik mezelf één eerlijke vraag stelde: word ik hier echt gelukkig van?
Mijn hele carrière heeft eigenlijk altijd in het teken gestaan van mensen, beleving en evenementen. Van entertainment in binnen- en buitenland tot het organiseren, begeleiden en aansturen van grote en kleine evenementen. Steeds opnieuw ontdekte ik hoeveel energie ik krijg van het creëren van momenten waar mensen nog jaren met een glimlach op terugkijken.
Tijdens de voorbereidingen van onze eigen bruiloft viel alles op zijn plek. Ik merkte hoe bijzonder de reis naar een trouwdag eigenlijk is. Niet alleen het einddoel, maar juist alle momenten ervoor: samen dromen, keuzes maken, lachen, twijfelen en langzaam toeleven naar dat ene bijzondere moment.
En precies daar gaat mijn hart sneller van kloppen. Niet omdat ik alles wil overnemen, maar omdat ik geloof dat de voorbereiding net zo waardevol mag zijn als de trouwdag zelf. De voorpret, de kleine mijlpalen, de gesprekken aan de keukentafel en het moment waarop alles ineens op zijn plek valt – dát is óók onderdeel van jullie verhaal.
Daarom begon ik Onderweg naar JA. Niet om alleen mooie bruiloften te organiseren, maar om bruidsparen de ruimte te geven om bewust te genieten van één van de mooiste reizen van hun leven.
De naam Onderweg naar JA ontstond vanuit een gevoel dat ik tijdens onze eigen trouwvoorbereidingen steeds opnieuw ervaarde: de mooiste herinneringen ontstaan vaak al ruim vóór de trouwdag.
Het zijn de avonden waarop jullie samen ideeën uitwisselen, de kleine mijlpalen die gevierd worden, het vinden van die ene perfecte locatie en de momenten waarop alles ineens op zijn plek valt. Die reis verdient het om net zo bewust beleefd te worden als het jawoord zelf.
Daarom geloof ik niet in overnemen, maar in begeleiden. Ik denk mee, breng overzicht en loop een stukje met jullie mee, terwijl jullie bruiloft altijd jullie verhaal blijft. Want uiteindelijk draait het niet om hoe perfect een dag eruitziet, maar om hoe het voelt.
Stap voor stap, samen onderweg naar jullie JA.
Als klein meisje had ik al grote dromen. En eerlijk? Dat is eigenlijk nooit veranderd.
Een van mijn grootste dromen is moeder worden. Ik kijk er ontzettend naar uit om straks mijn eigen kindje rond een speeltuin te zien rennen, samen met de hond, en die twee voluit te zien lachen. Ik denk dat dát uiteindelijk een van de grootste vormen van geluk is die er bestaat. Juist die kleine momenten, met de mensen van wie je houdt, maken het leven voor mij zo bijzonder.
Maar de dromen daaromheen? Die mogen van mij best groot zijn.
Ik geloof dat een grote droom je iets geeft om naartoe te werken. Een stip op de horizon die nét ver genoeg weg ligt om je nieuwsgierig te houden, om je te blijven uitdagen en om steeds weer een volgende stap te zetten. Het hoeft niet vandaag of morgen. En misschien ziet die droom er over een paar jaar wel anders uit. Dat is juist het mooie. Dromen mogen groeien, veranderen en bijgeschaafd worden. Er mogen er ook best een paar tegelijk bestaan.
Een mooie reis maken, ooit op safari, nieuwe plekken ontdekken, samen herinneringen maken… het hoeft niet allemaal tegelijk. Maar het zijn wel dingen waar ik van ga dromen én waar ik graag naartoe werk.
Ook voor ons werk dromen Robbin en ik groot. We bouwen op dit moment voorzichtig aan onze grootste gezamenlijke droom: ooit onze eigen trouwlocatie. Een plek van ons, waar Robbin als BABS en ik als weddingplanner samen kunnen doen waar we gelukkig van worden. Een plek vol creativiteit, beleving, leuke mensen en de vrijheid om onze eigen ideeën tot leven te brengen. En vooral een plek waar we samen met ons gezin kunnen leven, werken en genieten.
Misschien is dat wel hoe ik graag in het leven sta:
Geniet van wat er vandaag is, maar durf ondertussen groot te dromen over morgen.
Want je hoeft niet te wachten tot je droom werkelijkheid wordt om gelukkig te zijn. Soms is het juist het onderweg zijn dat je steeds opnieuw iets geeft om voor op te staan.
Grote meisjes mogen tenslotte nog steeds groot dromen.
“Eelke is een topper! Ze dacht in alles met ons mee en zorgde ervoor dat we echt konden genieten. Dankzij haar was onze dag precies zoals wij hadden gehoopt.”
— Lisa & Tom
Benieuwd of we bij elkaar passen? In een vrijblijvend gesprek ontdekken we samen of ik de juiste weddingplanner en ceremoniemeester voor jullie ben.
Lieve bruidsparen,
binnenkort verwelkomen wij ons eerste kindje!
Daarom ben ik een tijdje met verlof.
Een bericht sturen kan altijd, via het contactformulier op mijn website, WhatsApp of via social media.
Mijn reactie kan alleen wat langer duren dan je van me gewend bent.
Bedankt voor je begrip, ik kom zo snel mogelijk bij je terug!
Liefs, Eelke
